Siapa tak tahu Fasa 4 kat depan SMK Bandar Baru Sg. Buloh tu kann. Tempat dimana aku membesar sehingga umur aku 8 tahun. Masa pindah kecil dulu tak rasa sedih tinggalkan flat tu, yelaa budak kecil kan tahu seronok je nak pindah rumah baru.
Setelah berapa tahun agaknya, masa aku hantar Nina balik disebabkan kami share motor pegi sekolah sekali tu, kali pertama aku tengok kawasan flat situ dah lain dari masa aku kecil dulu, parkir kereta ayah dah penuh dgn kotak2 terbuang entah kepunyaan siapa. jalan pun makin sempit disebabkan makcik pakcik perbesaqkan dapur mereka. Tangga yg ada kat keliling flat tu pun dah penuh dgn barang2 yg dipunggah. Macam stor pulaknya haihhh. Secara puratanya 95% dah berubah, yg sama cuma bangunan flat tu still sama, bentuk itu jugak, berlima tingkat jugak. Haha.
Pernah sekali waktu orang sewa lama keluar, ibu suruh aku pergi sana kemaskan sikit rumah lama tu sebelum ayah with his gang datang bom rumah dgn cat. Aku pun ajak Pica temankan, masuk rumah je terasa 'Alahaii, kecik je rumah ni, tangan pun boleh putus kena kipas kalau mengeliat'. Waktu kecil rumah tu terasa besar sangat, bila dah besar ni rumah tu serius rasa kecil. Terfikir jugak aku kenapa lain sangat rumah ni. Aku ke yg makin besar atau rumah tu yg makin kecil.
Bila diimbas la kan kenangan aku hidup kat sana, tak banyak jugaa yg aku ingat. Yg aku ingat waktu bermain. Kecil dulu la kan, nakalnya YA ALLAH, ibu tak kasi main kat bawah pun aku langgar perintah dea. Ibu tidur je, zappp aku hilang. Aku main kat bawah dgn budak2 lain, ada Nina sekali waktu tu. *mana pernah aku miss main dgn Nina dulu. Kejap je main, tu deaa budak2 dah jerit panggil "waidaa,mak kau datang bwk kayu". Berpeluh kejap la aku, tengok datang dea dgn muka marah, kayu yg ibu bwk? nah kauu, bukan kayu rotan tu, kayu kerusi yg dah patah dikutipnyaa. Nasib aku lari naik dulu, kalau tak parah, malu depan budak2 lain. Ibu kalau dah mengamuk ganas woo, hidung dulu sampai berdarah disebabkan taknak ke sekolah dulu *bila ibu cerita balik, baru tersedar rupanya aku baru 4 tahun masa tu. Siapa je sekolah waktu umur 4 tahun kat flat tu kalau bukan aku? HAHAHAHA.
Waktu pergi sekolah awal pagi pula, ada jiran hujung flat tu orang India, jadi nenek India tu selalu sembahyang awal pagi, entah apa benda bakar berasap awal pagi macam cerita Mohabbattein tuu. Bila bukak pintu zuppp masuk bau tu ke hidung, walaupun kurang menyenangkan bau dea, lama2 dah terbiasa, lama2 mcm tak sah kalau bukak pintu takda bau asap tu. Kisah kena buli pun ada. Jiran tingkat atas, masih aku ingat nama dea, Veloo. Nampak budak kecik dari dea habis dibulinya, aku dgn budak2 lain selalu jd mangsa kalau waktu petang main kat bawah tu kan, kadang2 tu sengaja aku dgn yg lain kacau, buat bising depan rumah dea, dah apalagi..dea bukak pintu kejar kami satu flat. Yg dapat tangkap habis la kau. Tapi pandai Veloo ni bertopeng, bila depan mak ayah kitaa, mak aihhh...pijak gajah tak mampus ah.
Bila penat pulak, rumah Zaris jd mangsaa, arwah mak dea jual eskrem 20 sen tu..favourite aku biasa, MILO :) Bila fikir balik ntah kenapa aku mula berhenti cakap dgn Zaris padahal kecik dulu rapat kemainnya. Malam je sikit pergi pulak ke rumah Syafiq, belajar bahasa Inggeris dgn arwah mak dea. Seronok, rindu bila terkenangkan zaman budak2 ni. Petang rutin selalu dgn Nina, Shera, Pika, Sofea, Syafiq, Zaris and Mirul je*masa tu tak rapat lagi dgn Hafiz, pemalu sgt dea masa kecik dulu. Main masak2 ke kat area tangga. Laman tangga tu luas la muat kalau kami main macam2 kat situ. Masak2, tengteng. Malam pergi ngaji pula kat rumah Mak Jah, babysitter aku waktu kecik. Kalau tk dapat keluar main waktu petang tu main masak2 la dgn anak dea, anak laki dea yg kedua, Ba'is..budak lagi taktau apee kn, aku ajk dea main masak2..dah ada masa je dea yg semangat main masak2. Kira ada jiwa perempuan jgk budak ni.
Cerita suatu petang ni, suasana petang tu memang nyaman..kitorg bebudak pulak main badminton kat bawah, *court badminton kami budak2 tak guna..net tinggi mak aihh, busuk pulak sebab tempat sampah kat sebelah je. Kami yg agak besar ni,cehh besar la sgt kan..main badminton yg budak2 lagi main kejar2. Cuaca petang tu redup, angin sepoi bahasa. daun2 pokok kat flat gugur,
Bila balik dari sekolah pulak waktu petang, aku selalu jerit panggil "ibuuuuuu" dari bawah, bila ibu muncul aku jerit minta baling duit sikit nak beli makanan kat bawah ni.*kan selalunya waktu sekolah, kedai2 depan sekolah tu selalu bukak jual makanan, air dgn mainan. Bila ibu tak bagi beli, aku menangis kat tangga la, merajuk taknak naik laa. Ibu pun masukkan syiling dalam plastik dan baling ke bawah, tu baru betul macam duit jatuh dr langit. Dapat je duit ibu baling tu, aku shopping makan. Selalunya aku beli yongtaufu kat kedai mak Iwan, air milo kat kedai sebelah, nama apa tah lupa makcik tu. Hehehe. Kadang2 duit lebih yg ada, aku beli mainan kat kedai Cik Ani..bila naik siap kena marah beli mainan tah ape2. Lepas kena marah tulaa dah jadi anak baik2 je aku beli makanan dgn air je. Sampai sekarang kedai2 tu masih ada menunggu budak2 sekolah balik.
Fasa 4. Tak menyesal rasanya membesar disitu. Bercampur dgn ramai orang, berkenalan dgn ramai kawan. Banyak memori yg best waktu aku kecik duluu, tak seperti sekarang ni..kau hal kau, aku hal aku, kawasan perumahan kat Paya Jaras ni. Kalau boleh nakkan bakal anak2 aku dibesarkan di kawasan yg ramai orang, biar merasa meriahnya hidup berjiran ramai ni. Biar penat bermain dgn kawan waktu petang dari duduk main tab, phone mcm budak2 laa ni. Sekarang ni dah tak selamat macam duluuu2. Susah laa nak biar anak2 bergaul, belaja seronoknya main permainan orang lama.